Niet bepaald een ontspanningsmassage

Na de eerste diagnose en intake ben ik nu voor een eerste behandeling bij de fysio. Eerst nog een paar dingen controleren. Stabiliteit van knie en heup zijn redelijk, maar het kan beter. Ik ga je kuitspieren losmaken kondigt hij aan. Want, zo legt hij uit, doordat er spanning op je kuit staat, kan je pees niet goed herstellen. Goed dacht ik maar hoe doe je dat dan? Ik mag op mijn buik op de bank liggen. Nou zeg maar gerust de pijnbank. Met de handen maakt hij mijn kuitspieren los. Het is een vrij hardhandige massage, waarbij hij de spier diep masseert. Systematisch van beneden naar boven neemt hij mijn kuiten onder handen. Soms valt het mee, maar soms is het toch echt niet grappig meer. Voor het goede doel dan maar. Dezelfde avond voel ik flink spierpijn in mijn kuiten. Maar weet je? Ik merk ook echt verschil, ik loop soepeler en hoef niet meer op mijn tenen de trap af.

Tijdens het masseren krijg ik nog wat uitleg. Het blijkt dat de fysiotherapeut zijn afstudeeronderzoek heeft gedaan naar achillespees-leed en hij weet dus precies wat werkt. Dat is fijn. Losmasseren dus, en verder rekoefeningen en op termijn nog shockwave. Een mij onbekende behandeling die volgens zijn onderzoek echt werkt.
Behalve de massage geeft hij me nog een paar oefeningen mee. Op mijn vraag of ik die kuitmassage zelf kan doen, legt de fysiotherapeut uit dat dat moeilijk is, omdat je meestal jezelf geen pijn kan doen. Hij vraagt of ik een kleine dumbell heb, of anders een deegroller. Nou deegrollers heb ik in alle soorten en maten. Een grote en nog verschillende kinderdeegrollers. Hij legt uit hoe ik mezelf hiermee kan masseren door met de kuit op de deegroller mijn tenen te wiebelen.
Andere oefeningen zijn de zogenaamde excentrische kuitoefeningen en het rekken van de kuit. Aangevuld met een oefening voor stabiliteit (gewoon op één been staan en je tanden poetsen) kan ik weer naar huis. Bijna op vakantie. De deegroller leg ik vast klaar voor in de koffer!