Aan het eten lag het niet

friet
De frietjes zouden er heel goed zijn. Bij een snackbar annex restaurant niet ver bij ons vakantie adres vandaan en vlak bij de spoorwegovergang. Een mooie bosrijke omgeving op de Veluwe. Biblebelt. Maar ach wat maakt dat uit. Het eten was er prima in orde voor een snackbar. Twee maanden later, zelfde vakantiepark, zouden we er weer eten. Het eten was er tenslotte prima geweest. Tot we erachter kwamen dat we beiden hetzelfde gevoel hadden. Niet nog een keer.
Een gewone zaterdagavond aan het eind van de zomervakantie. Getipt door iemand die de omgeving goed kent, streken we er neer voor het avondeten. Binnen was het druk en krap. Grote houten tafels met hele gezinnen, grootouders erbij. We besloten buiten te gaan zitten, hoewel het al wat fris was geworden.
We bestelden drie schotels en een extra bordje erbij voor de jongste.
Buiten zagen we de treinen voorbij rijden. We maakten er een spelletje van, welke kant eerst?
Terwijl we zaten te wachten kwamen er meer mensen aanlopen. Een jong gezin met twee meisjes, netjes gekleed. Moeder, vermoeid, in verwachting van de derde. Groepjes jongeren, een beetje verveeld, wat zou de zaterdagavond nog brengen? Andere gezinnen gingen weer en bleven bij de overweg kletsen en treinen kijken.
Vrij snel stond het eten klaar. De frietjes warm en knapperig, de snacks warm gefrituurd. De salade vers. Iedereen zat te smullen. Het treinspelletje ging gewoon door. Toen de kinderen genoeg hadden, bleven wij om beurten aan tafel om te voorkomen dat ze er alleen vandoor gingen richting overweg. In wandelen had niemand zin meer na het eten dus we gingen terug naar het vakantiehuisje.
Twee maanden later bespraken we wat er nou was, daar op die plek. Het had beklemmend gevoeld, verdrietig zelfs, alsof de mensen daar helemaal niet gelukkig waren, ondanks dat ze uit probeerden te stralen dat ze hun leven prima op orde hadden. Zaterdag uit eten, zondag naar de kerk wellicht.  Ik weet zeker dat, als je het ze op de man af zou vragen, niemand ons gevoel zou bevestigen.
Die tweede keer gingen we niet. En wat het ook was, waardoor wij dat benauwde gevoel kregen, aan het eten lag het in ieder geval niet.
Beeld: https://www.flickr.com/photos/franklinheijnen/16852239750